Elinde bir sarı gül saklıyordu, İstanbul
Hazin sonun büyüsünden boğaz kararmıştı
Ve ellerim soğuktan birbirini sarmıştı…
Neden bu kimsesizin bahtı hep karanlıktır?
Üzülme,hepsi geçer; efkârın bir anlıktır.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta