Üzülme...
Bu ilk değil, belki son'da olmayacak.
Böyle habersiz kaybolmalarına alıştım artık.
Her defasında ben bir can yitiriyorum ama,sen yinede üzülme.
Üzülme, beni bu sevdanın ateşinde yanık bıraktığına.
Üzülme,beni bu dünyada tek başına bıraktığına.
Üzülme,beni üzdüğünü düşünerek.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




beğeni ile okudum
işlenmemiş maden gibi
işlenişi yani okunuşu mükemmeldi
kutlarım duyguların
ilhamın vede kalemin hiç tükenmesin
.
harika bir şiir okudum... yüreginize saglık... ant+10puan... saygılar sayın KESKİN
ben üzülsem ne çıkar. yeter ki sen üzülme.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta