Üzülme...
Bu ilk değil, belki son'da olmayacak.
Böyle habersiz kaybolmalarına alıştım artık.
Her defasında ben bir can yitiriyorum ama,sen yinede üzülme.
Üzülme, beni bu sevdanın ateşinde yanık bıraktığına.
Üzülme,beni bu dünyada tek başına bıraktığına.
Üzülme,beni üzdüğünü düşünerek.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




beğeni ile okudum
işlenmemiş maden gibi
işlenişi yani okunuşu mükemmeldi
kutlarım duyguların
ilhamın vede kalemin hiç tükenmesin
.
harika bir şiir okudum... yüreginize saglık... ant+10puan... saygılar sayın KESKİN
ben üzülsem ne çıkar. yeter ki sen üzülme.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta