Bir yağmurlu gün , dört kişiye yüküm
Dört köşeye sıkışmış küflenmeyen hüküm
Sevinmek sırası bendedir şimdi
Bu elbise cepsiz , üzül Napolyon üzül
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta