DOSTUMDUR DÜŞMANIMIN DÜŞMANI
Bahane ayak bağım.
Ne zaman ders çalışmak istesem bahane başlar nutuk atmaya bilgece. Başlar elimi ayağımı bağlamaya ustaca. İçimden gelen ses ‘’ Kızım sıcacık yatağından kalkacaksın, oturacaksın masana. Açacaksın kitabı. Oku, oku. Açacaksın defteri. Yaz, yaz. Eline ne geçecek. Bozma rahatını.’’ Uyuyorum içimden gelen sese. Geçiyorum sıcak yatağıma. Dalıyorum derin uykuya. Uçuyorum süslü rüyalarda.
Başlıyor ertesi gün ilk ders. Öğretmenin bakışları soğuk. Kitap soğuk. Defter soğuk. Kalem soğuk… Dokundukça üşüyor ellerim. Titriyor bedenim. Birler çalıyor kapımı. Birler ‘’ Merhaba! ’’ diyor. Birler ‘’Yine geleceğiz diyor. Birler çare olmuyor titrememe.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta