Üzmüşüz Şiiri - Serdar Gündüz 2

Mihman iken bir bedende
Mülk sahibine küsmüşüz
Yürek denen o hanede
Hane-i rahman üzmüşüz

Nefer iken bir gönülde
Aşk safında diz çökmüşüz
Sine denen o kubbede
Serdar-ı ekber üzmüşüz

Nigar iken bir nazarda
Boşa gözyaşı dökmüşüz
Mezar denilen o mekanda
Sultanı yegâh üzmüşüz

Erermi bilmem murada
Muradı sevda olanlar
Fani denen bu dünyada
Rahmet-i rahman üzmüşüz

Sığmaz iken bir cihana
Can Nesimiyi yüzmüşüz
Hızır paşayla bir safta
Pir Sultan Abdal üzmüşüz

Bir hiç iken devri alemde
Makamı hakir görmüşüz
Tufanı kâle almayıp
Kaptan-ı Derya üzmüşüz

Ol Muhammed Mustafayı
O Aliyyül Mürtazayı
Ehl İ beyti Zülfikarı
Kuran ı kerim üzmüşüz

Kibirlenip evliyayı
Kabir diyen enbiyayı
İnanmayıp kibriyayı
Cenab-ı Hakkı üzmüşüz