Uçurumun kenarına yaklaşmış bir kadın
panikliyorum!
hızlıca koşup kurtarmak istiyorum, dur yapma!
bu hayattan vazgeçmeye değmez diyorum
tam kendini boşluğa bırakırken kolundan tutuyorum
kadın yüzüme baktığında bir kez daha şaşırıyorum
kadın kurtulduğuna sevinemiyor ve ağlamaklı oluyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta