Umudun orgunda çıplak ayaklarıyla notalara basan düşüncelerin sahibi, imkan o dur ki; en fazla sokağından geçebiliyorum... Ne bana ne de kendine küs! Doğası gereği bazı meseleleri ne yapsam dönüştüremiyorum. Kifayetini yitirmiş sözler de edemiyorum... Üzgünüm.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta