Okyanusta boğulmazmış insan
Bir kaşık sevdada boğulurmuş
Hiç bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunken
Sevdadan uzak çölde bir kum tanesi iken
Hiç aklımda yokken aşık olduğum
Çok sevdim sevdiğim kişi sevildiği kadar üzdü beni
Küçücük kalbimde kocaman bir dünya olduğunu bilmeden
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta