Kâinat sonsuzlukta, uçsuz ya da bucaksız,
Rab, daima egemen çünkü o başlangıçsız…
Sonrası da olmayan o, sadece var olan,
Varlığı tek hakikat eksikliği olmayan…
Kâinatı yarattı içindekileriyle,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta