Sen uzaktasın
ama sabahları hâlâ seninle uyanıyorum
Çünkü hayalin kahvemin buharında dans ediyor.
Gelmene daha çok var belki ama gelişin,
Gelişin var ya şimdiden içimi ısıtıyor.
Özlemek acıtmıyor bu sefer,
Çünkü seni özlemek bile senli bir şey.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta