Kalabalıkların kirli suratlarına gömülü
Masum bakışlı düşleri topal çocukluğum
Rüzgarın
İpini koparıp göğe saldığı bütün uçurtmaların sahibi benim
Penceremde hep bir kuş cıvıltısı özlemi
Dudağımda savrulmamış gülüşlerin sancısı durur.
Yürümeyi öğrendim mayın tarlasında.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta