Uzaktan sevmek Şiiri - Ahmet Gürkan

Sarılmak yakar bizi deyip aşkı hep, uzaktan sevdik…
Dokunursak bozulur sandık o saf, o mukaddes büyü.
Bir uçurumun iki yakasında, birbirine bakan iki şehir gibi,
Sesimizi rüzgâra verip, kokunu uykulardan derledik.
​Kavuşmak, bitişiydi belki de en güzel masalın,
Biz yan yana gelip küle dönmektense,
Ayrı kalıp kor kalmayı seçtik.
Gözlerin gözlerime değmeden, ruhunu ruhuma nakşettik.
​Ne ellerimiz kenetlendi ne de gölgemiz birbirine karıştı,
Biz bu dünyada en çok, kavuşamadığımız o anı sevdik.
Çünkü biliyorduk ki;
Bazı aşklar ancak vuslatın uzağında ölümsüzleşirdi…