Hiçbir sabah beni koynunda bekletmedi
Terimin o hiç kurumadığı alnımda
Çok çabuk unutulmuş bir hafızaydı bendeki
Unuturdum uzunca bekleyişlerin nemini
Tabanlarımın düzlüğünde susmazdı düşüncelerim
Beklenmedik yağmurlar sırtımı kaşırdı yaz günleri
Hatırlardım kinimden neler kalmadı geriye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Abiciğim rica etsem benimle eyüpsultan tepesinde okkalı bir kahve içer misin?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta