umarsızlıkların içinde açan bir gül gibiyim
kimseyle konuşmam ben, sadece hayallerde gezinirim
kalmaz dert mutlu görünürken aglar,aglarken sevinebilirim
herkesten farklıyım, sesli harf neticesinde uçarıyım
severim memleketi nedense de gitmek isterim
bir benim yorgun yorgunlardan degilim ben sevenlerdenim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta