Uzakta Ama Yanında Şiiri - Gül Kabacaoğlu

Yanına gelmek istedim,
En sessiz yerinde durmak,
Hiç konuşmadan acını bölüşmek istedim.
Ama anladım…
Bazı yaralar kalabalık istemez,
Ve bazı insanlar yalnız yas tutar.
Ben seni sesimle değil, susuşumla anladım.
“Buradayım” demedim.
Bil ki,
uzak duruşum eksiklik değil, saygıydı.
Yanında olamayışım vazgeçiş değil, incitmemekti.
Ben bugün yanına gelmedim,
Ama kalbim kapının önünde bekledi.
Adını anmadım,
Ama hissettin mi bilmiyorum,
İçimden sana sessiz bir güç gönderdim.
Bazı sevgiler dokunmaz, rahatsız etmez,
Sadece orada olur.
Ben de öyleyim.
Uzakta…
Ama kalbin kadar yakınında.