İkna sanırsın tavrımı gözlerimin karşısında kalırsan, lakin kimyası bozuk iknamın kabiliyetinin, sırra kadem basandadır sırrım, yüzünü öyle anlattım ki bi o bilir nuru, anladım ki uzak bi köydedir şuuru, şehri öyle özledi ki saftır bu tutumu, öyle yalnız ki için dünya, kalabalık tutar her bir okyanusu, biçim senin eksik maharetin kabul gör, ay tam dolunayda gölgedeki sızım, ve ben okyanusa uzağım, bitme gece, senin neren meyus ışıklar içinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta