Gönlüm ile görebildiklerimden uzakta yaşıyorsun,
Mesafeden dolayı değil, zihnin her daim uzak bana.
Yaşayacaklarını geçmişinle harmanlayıp körleşiyorsun,
Yardım edemem ne yazık ki sözde uzaklarda olan sana.
Bahanelerine sığınma gözlerimin içine bakıyorken,
Üzme seveni gönülden, uzaklaştırma özünden.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta