Bir kaotik yalnızlık filizleniyor satır aralarında
Dayandığın duvarı sahipleniyor âmâ gözlerim
Evine giden yollar saçların gibi bukleli
Adımlarımın yorulduğunu dinliyor kapın
Sanırım randevusuz bir tesadüf etmeyi planlıyor ruhum,
Nedense bir tedirginlik rüzgarı kulaklarımı kesiyor
Gövdemi kemiren endişe kurtları arasında.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta