Kimse beni tutamaz burada
ben uzaklara gitmeyi severim…
uzaklar uzaklar ah uzaklar….
Çekip de alın beni buradan…
Bana göre değil yaşamak sıradan
Kimse tutamaz beni burada…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




güzel bir yorum:) kaleminize sağlık
Bir kişi tanıyorum. MUTLULUĞU KAF DAĞININ ARDINDA ARADI. Birgün sakin bir şekilde saçlarını taradı. Saçından bir tel ak tel düştü dizine. İnanamadı gözüne..Mutluluk saçlarımda, bulduuuum buldum diye başladı sözlerine. Boşuna aramışım mutluluğu, Saçlarım ağarıncaya kadar yaşabilmişim. Mutluluk benim, ben mutluluğun içindeyim.
Şiir uzakları özler. Lakin onun arkasında mutluluğu gözler. Ah bu gözler, ah bu sözler, Kim bilir kimleri gözler.
M.Y.
Uzaklar,uzaklar,uzaklar..Kim bilir ardında neler neler saklar.Çok güzel bir şiirdi.Yürekten kutluyorum.Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta