İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
güzel bir yorum:) kaleminize sağlık
Bir kişi tanıyorum. MUTLULUĞU KAF DAĞININ ARDINDA ARADI. Birgün sakin bir şekilde saçlarını taradı. Saçından bir tel ak tel düştü dizine. İnanamadı gözüne..Mutluluk saçlarımda, bulduuuum buldum diye başladı sözlerine. Boşuna aramışım mutluluğu, Saçlarım ağarıncaya kadar yaşabilmişim. Mutluluk benim, ben mutluluğun içindeyim.
Şiir uzakları özler. Lakin onun arkasında mutluluğu gözler. Ah bu gözler, ah bu sözler, Kim bilir kimleri gözler.
M.Y.
Uzaklar,uzaklar,uzaklar..Kim bilir ardında neler neler saklar.Çok güzel bir şiirdi.Yürekten kutluyorum.Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta