Uzaklardaki aşık. Şiiri - Rifat Çamoğlu

Bütün yıldızların yok olsada Güneş'in sönmesin.
Gökyüzü karanlığa bürünsede içine hüzün çökmesin.
Ufkun çizgisi sana ne kadar uzak ve derin?
Olsun....Gözünü uzaklara dik ve başını kaldır!

Pencereni,perdeni aç izin ver rüzgar dokunsun yanağına.
Benim sıcak dokunuşlarımı ve sevgimi hisset.
Tenine düşen bütün yağmur zerrecikleri.
Sana olan sadakatimin teminatı farzet!

Umudun ve alışkanlıkların körelmesin.
Yine şafakla beraber perdeni aç.
Güneş sönük doğar yada bulutlar arasında kaybolursa.
O gün senin kalkmadığını,hastalandığını bilirim!

Güneş yüzünü görmezse hüzünlenir.
Bir tek senin için hüzün çöker bütün Dünya'ya.
Ama birde ufacık gülümsemeni görürse Ay yüzünde.
Çöllere çiçek tohumları savurur ve yeşertir doğa ana!

Yanlızım zandetme şahinlere verdim bakışlarımı!
Gözüm üzerinde ve ihanet sayarım göz yaşlarını!
Kalbini durdur,içinde ara haykırışlarımı!
Ölüm bile son değil başlangıçtır,kaybetme umutlarını!