Soğuk bir karanlık karşılar seni sokaklarda,
Bir kor gibi küllenir yüreğindeki yalnızlık.
Derinleşir yüzündeki çizgilerin,susar dudakların,
Oturup yalnızlığınla başbaşa,çekilmez bu ayrılık.
Renkler parçalanır gözlerinde,hayat durur,
Gecelerin ağlamak için olduğunu öğrenirsin.
Gözyaşların yanaklarında birdenbire soğur,
Sonsuzluğun şarkısını çaresizce söylersin.
Zamansız bölünürken rüyaların,gecenin bir yerinde,
Yağmur sağanağına yakalanırsın sokaklarda.
Yalnızlık çekilirken pencerelerden yüreklere,
Oturup seyredersin yıldızları bensiz,uzaklarda...
Kayıt Tarihi : 21.3.2016 14:05:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!