Dumanların arasında, her şeyimi kaybetmiş bir şekilde usulca oturuyorum.
Tıpkı oyuncağını kaybetmiş bir çocuk gibi...
Hayal kırıklıkları boğuyor beni.
Mutluluk, asla kazanamayacağım bir savaş.
Karanlık, uzaktan yavaşça uzattı elini.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta