Sen uzaklardayken canözüm
mavi suların yalnız hüznünü
taşıdı martı kanatlarında,
ölü yaşamların
öksüz kalmış umutları
kırbaçlandı
her kanat çırpışlarında
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Çok iyi,defalarca zevkle okudum.
Muhteşem
Muhteşem
Muhteşem
Bu güzel şiirinizi beğeni ile okudum ve tam puan veriyorum,sağlıcakla,her şey gönlünüzce olsun.
BU GÜZEL ŞİİRİNİZE TAM PUAN GÖNDERİYOR BAŞARILARINIZIN DEVAMINI DİLİYORUM.
şiirde uçmak bu sanırım..uzaklar her zaman insanın kendi içinde değilmidir? akıcı ve vurucu bir anlatım, kelimelerin uyumu ahengi çok güzel. kaleminiz daim olsun. yüreğinize sağlık..
masalsı düşlerin
atlas yorganına sığınan
ve dokunsam kırılacakmışcasına
saflıkla gözlerime bakan çocuk
hala mavilerin var olduğunu fısıldadı
sızabildiği çatlaklarından yüreğime
yürekten kutluyorum saygılarımla
Tebrik ederim nuray hanım güzel şiirdi.
hakikaten çok özel bir şiir. tebrikler çok sevdim bu şiiri.
Bu şiir ile ilgili 58 tane yorum bulunmakta