Ben seni soluyorum; Sen uzak iklimleri...
Ayri kitalardaki ayri denizlere daliyor gözlerimiz...
Ama, tepemizde “demirkazık” yildizi!
Ben seni soluyorum;
Sen uzak iklimleri...
Ben seni kokluyorum;
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bütün uzaklıklar insanın kafasındadır. :-)
Bu yazıyı bu yüzden çok seviyorum galiba. İnsan ne kadar uzak olsa da, eğer taşıyorsa sevdiklerini kalbinde, onların yanında oluyor aslında.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta