Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bütün uzaklıklar insanın kafasındadır. :-)
Bu yazıyı bu yüzden çok seviyorum galiba. İnsan ne kadar uzak olsa da, eğer taşıyorsa sevdiklerini kalbinde, onların yanında oluyor aslında.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta