Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Unutulmuyor, ne sözleri, ne gözleri.Yıllar geçsede hâlâ duruyor izleri. Hasret ve özlemek de cabası. Çok güzeldi ,kutluyorum.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta