Vuslat uzadı güllerim dermedi
gönlümün sızısı bir gün dinmedi
yeller esti dağ başından tenime
adın düştü yine benim ömrüme
derdim çoktur gurbet pek yaman
yüreğimde ateş korlu bir duman
bir selamın düşse uzak diyardan
ömrüme o an bahar gelirdi erken
yağmurla toprak koktu mahlede
sesini duydum da kaldım öylece
her damlada seni andım böylece
hasretin büyüdü gizli gizli derinde
bir kuş öter taşın ıssız başında
hüznüm vardır onun gözyaşında
ne yana dönsem bir izi göğsünde
yüzün kaldı gönlümde en derinde
günler geçti saçlarıma ak düştü
gönlüm yine senin yoluna düştü
ömür geçsede değişmez bu ülkü
adın mühür gibi kaldı özümde
dağların üstüne akşam inerken
içimde bir ateş yanar tüterken
dünya dönse devran değişse bile
ben seni anarım ömrüm biterken
geceler uzar da sehere ermez mi
İnsan hiç sevdiğinden cayıverir mi
ölüm meleği kapımıza dayansa bile
seven bu gönül yarini unutmaz ki
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 11:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!