uzaklara uzaklaştıkça
uzaklaşıyorsun benden de
kendi içime kanıyorum
sessizce uzaklaşıyorum senden
şimdi senden uzaklaşan uzaklara gidiyorum
uzaklarının katilisin biliyorum
uzaklar ve ben
iki yaramaz çocuk gibi elele
ve kaygısız
ikimiz de hızla uzaklaşıyoruz
kendine de yabancılaşan senden
insan en kolay kendi umutlarını öldürür
kendi uzaklarını
öğreniyorum kutsal bir dua gibi
korkarak ve nefret ederek
ezberliyorum öğrendiklerimi
uzakların içinde olmayan aşkların
kolaylıkla bittiğini
ve karda iz bırakmayan
rüzgârlar kadar geçici olduğunu
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 20:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirim, 2000 yılında yayınlanan "Sonra Aşk Bitti" adlı kitabımda bir denemenin içinde yazdığım kısa bir şiirdir.
TÜM YORUMLAR (1)