Bir yolculuk var uzaklara doğru,
Yolun sonu belli değil hiçbir zaman.
Gözlerimizde biriktirdik hayalleri,
Yüreğimizde taşıdık umutları.
Aydınlıkta yürüdük, karanlıkta kaldık,
Acıyı tattık, sevinci yaşadık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE, RUHLAR ALEMİNDEN BAŞLAYIP, ATOMLAR VE MOLEKÜLLER ALEMİNDEN, VİTAMİNLER VE PROTEİNLER ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, BEBEKLİKTEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN VE HESAPTAN GEÇİP, CENNETTE YA DA CEHENNEM DE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı yolculuklar ve hayırlı sınavlar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta