Uzak Yol Şarkıları Şiiri - Merve Akyol

Bir ses versem dağılır mı, duman?

Nereden gelip,
nereye gidersin, ey yolcu?
Yükün ne,
ne taşırsın heybende?
Eski bir mevsimde,
yitirdin yolunu.
Şimdi usulca bırak,
uzak menzillere soyunu.

Yol uzun,
yolcu yorgun,
su durgun.

Hanidir kalbim,
söyle, nedir bu suskunluğun.
Nedir bu yalnızlığın,
bu şarkıların.

Bu sürü,
bu kokuşmuş cisimler.
Yediği insan eti,
içtiği irin.

Hanidir kalbim ağlarsın.
Şimdi bu kan emici,
bozuk düzene.
Medeniyetin tek dişi de kırıldı,
döndü vampire.
İçtiği bebe kanı,
benziyor zombiye.

Vah ki, vah kalbim,
Vah ki, vah çaresizliğim!
Bağla, karalar bağla.
Ağla,
ağla ki,
filizlensin masumluğun.

M. Akyol