Sana uzak olan herşey bana yakındı.
Belki senin pencerenin gecesinde ışıltılı bir yıldıza paraleldi gözlerim.
Belki senin yeryüzünde aşka atılan tüm adımların yegane temsilcisiydim.
Günlerden bir gün;
Belki saçlarını okşadığın küçük bir çocuktum dokunuşunla gülümseyen.
O kadar çok sehir gezmiştim ki hayallerinin koluna girip,
Bütün caddelerde sana yürümüştüm apansızca.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta