Ayrılığın cana tak ettiği andayım
Gözlerin gülmeyi unuttuğu çağdayım
sevginin kaybolduğu çıkmaz sokaklardayım
Yapraklarını döken ağaçları kıskanır durumdayım
Hayırsız sevdaların yılışık pençesinde
Sessiz haykırışların son kertesinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta