Uzak bir şehir kurdum içimde,
Sokaklarına adımların sinmiş,
Her köşesinde sustuğum cümleler var.
Biraz yalnızlık,
Biraz senden kalan bir boşluk…
Gece olunca daha çok çöker şehrin üstüne,
Gölgeler büyür, umut küçülür,
Ben yine sana çıkan yolları düşünürüm.
Belki dönersin diye
Her sabah kapısını açık bırakırım.
Bilsen…
Bir insanı beklemekten yorulmaz bazı şehirler,
Benimki de öyle işte:
Sen gelmedikçe çöküyor,
Sen hatırladıkça nefes alıyor.
Ve adı seninle başlayan her rüzgâr
Bir parça daha dağıtıyor beni.
Anladım…
Bazı şehirler uzakmış gerçekten,
Ama en uzağı
İçimde senin kaldığın yer.
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 09:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!