Çok uzak bir memleket gitmek
Henüz sevişiyor sert rüzgarların uğultusu kulaklarımla
Ciğerlerimin minderlerini çırpıyorum paslanmış balkon demirlerinden
Sol yanıma kıvrılıp, yatay bir acıyla kıvranıyorum
Yürüdükçe eskiyor bu yollar, koştukça uzaklaşıyor bir memleket
Haciz olmuş hatıralarıma el sallıyorum kapı eşiğinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta