onca hezimet onca kalp kırıklıgı şu fani dünyada
bagırsam kendimden başka kimse duymaz çıklıklarımı aslında
yalanlar olmus gerçege mahkum herkes bunun farkında
aşklar olmuş bir başka, bir başka hüzün var sokaklarda
özlem dolan kalbin senin hiç yalan söylemez mi
aşta bir yanlış bütün dogruları götürür bilirim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hayaller işte bir pamuk ipligine baglı
birinin hayali birinin duası ayakta tutan seni ey sevgili
nefes aldıgıma şükredipte gelirim yollarına durmadan ben
en güzeli senden olmayacak haberleri hep bekledim aglarken
Etkileyici güzel bir şiir okuttun Hüseyin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta