Sîne denen sürahiye fitne dolmuş ey gönül
Kin dağına otağ kurup kışlayandan uzak dur
Nazargâh-ı ilahîye arsız olmuş "Bey" gönül
Hoş gelene mezhep sorup dışlayandan uzak dur
Hayy’dan gelen haslet ile bezeyerek özünü
Sebat eyle menzilinde ukbaya dik gözünü
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta