Uzak diyarın türküsü Şiiri - Yazar Murat ...

UZAK DİYARIN TÜRKÜSÜ

Uzak bir rüzgarın omzunda Taşıyorum adını
Yalnızlık bile yorulmuş yollarını Beklemekten
Bir türkü dür içimde dinmeyen o Sızı
Kimsesiz bir geceye düşen yaralı Bir hece gibi
Sessizliğin bile sesi var sende
Benimse yalnızlığım her gün Çoğalır

Toprak kokar hatıraları yağmurla Ağırlaşır
Düşlerimin kıyısına her gece sen Vurursun
Bir göçmen kuş misali döner Durur kalbim
Ne konar ne de uçar hep aynı Arayışın içinde
Uzak diyarların türküsü çalar İçimde
Her notasın da gizlenmiş bir Eksiklikle

Bazen yürüyorum soğuk bir Akşamın izinde
Adımlarım bile senden haber Taşır
Sözlerin yağmur olur vurur penceremin camına
Sanki her susuşun da bir yıldız Düşer yere
Sen uzaklarda bir masal gibi Yaşarken
Ben burada masalın kırık Sayfalarını toplarım

Kaderin pas tutmuş kapılarını Aralarım
Belki bir rüzgar seni getirir diye
Geceler uzun sabahlar geç kalır
Sensizlik kalbime ağır bir dağ Gibi çöker
Uzak diyarın türküsü susmaz Bende
Ne kadar saklasam o kadar kanar

Bir sır var içimde Söyleyemediğim
Dili yorgun kalbi hırçın bir Söyleyiş
Aşkın izlerini taşa kazısam da Silinir
Yine de vazgeçmeyen bir yanım Vardır sende
Karanlık bir sokakta yanıp sönen Umut gibi
Seninle aydınlanan bir gölge Olurum

Sonra bir gün belki rüzgar yön Değiştirir
Belki yollar kavuşur sesler aynı Gökyüzüne karışır
Yeniden yazılır kaderin unuttuğu Satırlar
Gözlerimde büyüyen o eski Sıcaklıkla
O zamana dek içimde hep aynı Ezgi
Uzak diyarın türküsü bitmeyen bir Özlem gibi

Yazar Murat şair