İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Uzak Bir Şehirde' yaşanan ayrılık duygusu herşeye rağmen bolca rahmet bırakıyor... çok hoş tebrikler
Mükemmel bir şiir .
Kendine has yalın üslubunun , iç derinliği ile buluşması harika olmuş.
İnsanın kendine , çevresine ve aşka yabancılaşmasını , yabancılaştıklarına karşı duyduğu acıyla onları daha yakınında hissetmesi , ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.
Allah'ın (c.c.) rahmeti üzerine olsun... Tebriklerimle !
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta