Uzak Aşk Şiiri - Hamit Atay

Uzak Aşk

Uzak bir yerdesin şimdi,
Ne sesin gelir, ne kokun,
Bir fotoğraf gibi kaldın belleğimde,
Her hatıranda biraz daha eksiliyorum.

Aşk mıydı bu, yoksa bir yanılgı mı?
Bilmem…
Ama kalbim hâlâ seni anınca
Titriyor aynı yerden,

Aynı sancıyla…
Geceler uzun artık,
Yastığımın bir yanı hep soğuk,
Bir yanı sessizliğinle dolu.

Uyusam da sensizliğe uyanıyorum,
Uyanınca yine seni özlüyorum.
Uzak aşk…
Ne kadar yakınımda olsan da,

Elimi uzatsam dokunamıyorum.
Bir duvar var aramızda,
Adını “zaman” koymuşlar.
Kalbimin penceresinden bakınca

Hâlâ sen geçiyorsun rüzgârla,
Bir gülüşün vuruyor aniden yüzüme,
Sonra gidiyorsun yine,
Yavaşça, sessizce, alışır gibi…

Uzak aşk…
Ne kadar uzak olursan ol,
Bir bakışınla yanarım yine,
Bir cümlenle çöker bütün direncim.
Bir umut kalır içimde hep,

Belki dönersin diye,
Belki bir rüya oluruz yeniden…
Ama bil ki,
Ne kadar uzak olursa olsun yollar,

Benim kalbim sana hep aynı mesafede:
Bir nefes kadar yakın,
Bir ömür kadar uzak…
Hamit Atay