Gurbet sokakları sefaletidir gençliğin
Hep çocuktur yalanda olsa herkes
Nedense her yalnızlığımızda kandırırız onu
Sevdiklerimizi yitirince umut olur adı
İçindeki nefretle büyüdükçe yeşertiriz onları
Kimseden habersiz aynı anlarda anarız
Bir fidan misali ümit olur zamanla
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta