Yine yokluğunun ağır adımları kulaklarımda
Sağır edecek beni bu derin sessizlik
Bin yıllık bu şehrin daracık sokaklarında
Adı yalnızlık bile değil,düpedüz kimsesizlik
Kanadıkça kanıyor sahipsiz yara
Esmeyince rüzgar gittiğin yerlerden
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta