Pozantı'dan hızla geçiyor zaman, çilli
ganimet kuşlarını katmış da önüne: iz
şimdi mi, sonra mı kış, kim biliyor
tanrı güzel seviyor hayatı; nöbette
yüreğimdeki vadiye akıyor eski bir hayal
(ben ölüme gitmem diyen hani, var mı...)
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Keşke zaman ganimetimizi barış içide günlere çekebilsek.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta