uzak diyarların sessiz rüzgarıyım
yok kimsem eserim geçerim
arkamdan kimse bakmaz ağlamaz
yanlızlık esrarengiz olmaksa ben oyum
ben o kadar yakınımki size
kimse üşümek istemez sevmez
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




duyguların doruğa çiktığı an
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta