Gideceğim bir yer olsun şimdi
Kendimi bile burda bırakıp, yavaş yavaş uzaklaşayım
İçimdekiler durulur diye bekliyorum her gün
Sakin koyuyorum başımı yastığa, güzel bir rüya görebileyim diye
Zamanın düzelttiği bir hikaye daha yaşansın derken, ayaklarım yine sarmaşıklarda!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta