Bu yalnızlık delip geçerken beni,
Umutlarıma bir perde gibi iniyor,
Hapsolmuş özlemlerle doluyum.
Siyahlar sessizlik ve karanlıklar,
Üstümde süt beyaza dönüyorlar.
Ben mi? hiçmi bir hiç kimseyim.
Söyle bana, sen kimin nesisin?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta