Bir ummandan kopmuştu damla damla
Düşmüştü gönlüme heceler
tılsımlı dokunuşlarla.
Büyüdü yüreğim,
Doldu, yandı
yıldız yıldız aydınlanmalarla.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




okudum
Mükemmeliyetçi bir şairden..ya güzel ya güzel şiir diyen...kutlarım.
Her damla asılı kaldı evrenin bir yerinde
Üşüdü harfler buz dağlarından geçip dondular
Gelemeyişleri saplandı yüreğime
bazen harfler gelemezler bulundukları yerlerden ve bu gelmeyiş yüreğimize hançer gibi saplanır bu şiiri okurken duygulanmamak elde değilki dilinize sağlık
erişilmezim
Bu yüzdendir hayata kekemeliğim...
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
'Konamadı yerine hiç kimse, hiç birşey
Dolamadı boşlukların ürkütücü karanlığı
Boş ve soğuk zindanlar kaldı
Gönlümün terkedilmiş odalarında. '
Tebrikler. Saygilar.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta