“kalabalık bir yalnızlık içindeyim
kendimle hiç baş başa kalamadım
her geçen gün farklılaşan biçimdeyim
kendimle hiç baş başa kalamadım
kırk yıllık anılar birden ayaklandı
durup dururken kaygılar kanatlandı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta