Kadere bastırılmış ümitler çekildi
Dibine çöreklenen kanserli ahlarla…
Yaşam örsünde
Ellerin el gölgesiydi tavınsız saadeti döğen
Ve dahi uyuyan kalplerdi
Uğultulu sesleriyle sesime karşılık veren…
Puslu, aç renklerin dişleri arasında
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
