İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Tuna Bey merhaba.
Şiir dediğin hiciv, teşbih, betimleme.
Öznelleştirip şiirimi kötüleme.
Ne ardan yoksun hayat,
Ne arlı hayaller.
Fevrisiniz. Yakışmıyor bu haller.
İlginiz için teşekkür ederim. İyi ki varsınız.
Saadet pınarında ne kadar çok sulandık.
anlaşıldı, yatmışsınız... utanmıyorsun değil mi bir de bunları yazmaya, prenses miş, yani şimdi sen de dolayısıyla prens oluyorsun öyle mi, bu kalemden maraba bile çıkmaz, şiirden uzak dur çocuk...
Tuna Bey merhaba.
Şiir dediğin hiciv, teşbih, betimleme.
Öznelleştirip şiirimi kötüleme.
Ne ardan yoksun hayat,
Ne arlı hayaller.
Fevrisiniz. Yakışmıyor bu haller.
İlginiz için teşekkür ederim. İyi ki varsınız.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta